Czwartek, 2 lutego 2023 r.
Święto Ofiarowania Pańskiego
Dzień Życia Konsekrowanego
pierwszy czwartek miesiąca

9:00 – Msza Święta z poświęceniem gromnic

18:00 – Msza Święta z poświęceniem gromnic

Polecamy Panu Bogu szczególnie siostry zakonne oraz zakonników z różnych zgromadzeń, którzy pochodzą z naszej parafii: o. Grzegorza Badziąga OFMCap., o. Mirosława Dudzisa OFMCap., o. Sergiusza Nizińskiego OCD, br. Andrzeja Nowotnika MI, s. Bożenę Cichańską CMW, s. Judytę Jolantę Klimas CMBB, s. Beatę Kozłowską PDDM i s. Katarzynę Sarnę CSSIJ. W tym roku dzień modlitwy za osoby zakonne przypada w pierwszy czwartek miesiąca – tym bardziej chcemy zanosić do Boga nasze modły za powołanych i o nowe powołania do służby w Kościele.

Boże, Ty dajesz natchnienie do dobrego i pomagasz je urzeczywistniać, prowadź drogą wiecznego zbawienia naszych braci i siostry, którzy dla miłości Twojej porzucili wszystko i oddali się Tobie. Spraw, aby naśladując Chrystusa wiernie wypełniali śluby oraz służyli Tobie i braciom w duchu ubóstwa i pokorze serca. Spraw, aby mieli ducha jedności i zachęcając się wzajemnie do pełnienia dobrych uczynków, przez święte życie byli prawdziwymi świadkami Chrystusa. Amen.

W najbliższy piątek, 20 stycznia o godz. 9:00 w naszym kościele będzie sprawowana Msza Święta w intencji śp. ks. Stanisława Staszica w 197. rocznicę jego śmierci.

Pamiętajmy w modlitwie o naszym wielkim Rodaku, który miłości do Boga i Ojczyzny uczył się od najmłodszych lat w Pile od swoich Rodziców i wychowawców.

W przestrzeni naszego miasta nie ma już oznaczonych grobów jego przodków, nie ma już kościoła, w którym został ochrzczony, nie ma już budynku szkoły, do której uczęszczał jako dziecię… Pozostał nam jednak odbudowany po II wojnie światowej Dom Stasziców oraz piękna wstęga rzeki Gwdy, na którą spoglądamy i kontemplujemy dzieło stworzenia – tak jak czynił to przed laty przyszły ks. Stanisław Staszic.

Pilskie nabożeństwo ekumeniczne (24 stycznia o godz. 19:00 w kościele pw. św. Jana Bosko) wpisuje się w diecezjalne obchody Tygodnia Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan.

… którym przeszkadzały krzyże na wykonanej z brązu miniaturze kościoła pw. Świętych Janów w Pile. W październiku 2021 r. cieszyliśmy się z faktu, że na terenie naszej parafii odsłonięto makietę tego najważniejszego pilskiego kościoła: http://www.stanislawkostka.pila.pl/kosciol-o-ktorym-bedziemy-jeszcze-bardziej-pamietali/

Niestety wszystkie trzy krzyże zostały wyłamane – strącone z tej pięknej makiety.

Niech naszą modlitwą będą słowa hymnu ze starej książeczki do nabożeństwa: „I dlatego w bramie nieba stoi krzyż. Rzuca on cień na całą ludzkość i na Twoje życie. Do Boga trzeba iść drogą krzyżową. Na tej drodze jest cierpienie, jest też i radość. Bo jakże nie radować się ze swego upodobnienia do Chrystusa, z wysiłku, jaki się wkłada w swoje zbawienie, z dobroci, jaką się okazuje współtowarzyszom na drodze zbawienia…”

Bogu dziękujemy za krzyże znajdujące się w przestrzeni naszego miasta – krzyże na budynkach kościelnych i krzyże przydrożne ustawione jako świadectwo wiary Dzieci Bożych.

Drodzy Parafianie!

W uroczystość Objawienia Pańskiego 6 stycznia 2023 r.o godz. 15:00 zapraszamy na VI Pilski Orszak Trzech Króli ulicami grodu nad Gwdą. Wyruszymy z Placu ks. Staszica i przejdziemy ul. Konopnickiej, ul. 11 Listopada, pl. Konstytucji 3 Maja, ul. 14 Lutego i ponownie przybędziemy na pl. ks. Staszica.

Zapraszamy rodziny z dziećmi i wszystkich chętnych w barwnych strojach (niebieski, zielony, czerwony) do udziału w Orszaku. Odbędzie się koncert kolęd w wykonaniu zespołu Ondraszki, konkurs szopek Bożonarodzeniowych, zostanie złożony pokłon Jezusowi i Świętej Rodzinie. Będzie też można zjeść ciasto i napić się gorącej herbaty.

Msza Święta pogrzebowa papieża Benedykta XVI rozpocznie się 5 stycznia br. na Placu św. Piotra w Rzymie o godz. 9:30. Przewodniczyć jej będzie papież Franciszek. Łączmy się duchowo na modlitwie – szczególnie korzystając z transmisji w dostępnych nam mediach.

+ + +

Benedykt XVI – Mój testament duchowy

Jeśli o tak późnej porze mojego życia spoglądam wstecz na dziesiątki lat, które przeżyłem, to najpierw widzę, jak wiele mam powodów do dziękczynienia. Przede wszystkim dziękuję samemu Bogu, dawcy wszelkiego dobrego daru, który dał mi życie i prowadził mnie przez różne chwile zamętu; zawsze podnosił mnie, gdy zaczynałem się potykać i zawsze na nowo dawał mi światło swego oblicza. Z perspektywy czasu widzę i rozumiem, że nawet ciemne i męczące odcinki tej drogi służyły mojemu zbawieniu i że to w nich On mnie dobrze prowadził.

Dziękuję moim rodzicom, którzy dali mi życie w trudnym czasie i którzy kosztem wielkich wyrzeczeń, swoją miłością przygotowali dla mnie wspaniały dom, który jak jasne światło rozświetla wszystkie moje dni do dziś. Jasna wiara mojego ojca nauczyła nas, dzieci, wierzyć i jako drogowskaz stała zawsze mocno pośród wszystkich moich osiągnięć naukowych; głębokie oddanie i wielka dobroć mojej matki są dziedzictwem, za które nie mogę jej wystarczająco podziękować. Moja siostra przez dziesiątki lat pomagała mi bezinteresownie i z czułą troską; mój brat jasnością swoich sądów, energiczną stanowczością i pogodą ducha zawsze torował mi drogę; bez tego ciągłego poprzedzania i towarzyszenia mi nie mógłbym znaleźć właściwej drogi.

Z serca dziękuję Bogu za wielu przyjaciół, mężczyzn i kobiet, których zawsze stawiał u mojego boku; za współpracowników na wszystkich etapach mojej drogi; za nauczycieli i uczniów, których mi dał. Z wdzięcznością powierzam ich wszystkich Jego dobroci. I chcę podziękować Panu za moją piękną ojczyznę w Bawarskich Prealpach, w której zawsze widziałem, jak prześwituje blask samego Stwórcy. Dziękuję ludziom mojej ojczyzny, ponieważ w nich na nowo doświadczyłem piękna wiary. Modlę się, aby nasza ziemia pozostała ziemią wiary i błagam was, drodzy rodacy: nie dajcie się odwrócić od wiary. I wreszcie dziękuję Bogu za całe piękno, którego mogłem doświadczyć na wszystkich etapach mojej drogi, ale szczególnie w Rzymie i we Włoszech, które stały się moją drugą ojczyzną.

Wszystkich, których w jakikolwiek sposób skrzywdziłem, z serca proszę o przebaczenie.

To, co powiedziałem wcześniej do moich rodaków, mówię teraz do wszystkich w Kościele powierzonych mojej służbie: trwajcie mocno w wierze! Nie dajcie się zwieść! Często wydaje się, że nauka – z jednej strony nauki przyrodnicze, a z drugiej badania historyczne (zwłaszcza egzegeza Pisma Świętego) – są w stanie zaoferować niepodważalne wyniki sprzeczne z wiarą katolicką. Przeżyłem od dawna przemiany nauk przyrodniczych i mogłem zobaczyć, jak przeciwnie, zniknęły pozorne pewniki przeciw wierze, okazując się nie nauką, lecz interpretacjami filozoficznymi tylko pozornie odnoszącymi się do nauki; tak jak z drugiej strony, to właśnie w dialogu z naukami przyrodniczymi również wiara nauczyła się lepiej rozumieć granicę zakresu swoich roszczeń, a więc swoją specyfikę. Już sześćdziesiąt lat towarzyszę drodze teologii, w szczególności nauk biblijnych, i wraz z następowaniem po sobie różnych pokoleń widziałem, jak upadają tezy, które wydawały się niewzruszone, okazując się jedynie hipotezami: pokolenie liberałów (Harnack, Jülicher itd.), pokolenie egzystencjalistów (Bultmann itd.), pokolenie marksistów. Widziałem i widzę, jak z plątaniny hipotez wyłaniała się i znów wyłania rozumność wiary. Jezus Chrystus jest naprawdę drogą, prawdą i życiem – a Kościół, ze wszystkimi swoimi niedoskonałościami, jest naprawdę Jego ciałem.

Na koniec pokornie proszę: módlcie się za mnie, aby Pan, mimo wszystkich moich grzechów i niedoskonałości, przyjął mnie do wiecznego mieszkania. Do wszystkich powierzonych mi osób moje modlitwy płyną z całego serca, dzień po dniu.

29 sierpnia 2006 r.

W ostatni dzień Roku Pańskiego 2022 odszedł do Domu Ojca w niebie papież emeryt Benedykt XVI. Równo dziesięć lat temu ostatni raz jako urzędujący Następca Świętego Piotra zwrócił się z takimi słowami życzeń noworocznych, które przypominamy i chcemy aby towarzyszyły nam w Nowym Roku 2023:

„Wszystkim życzę szczęśliwego Nowego Roku! Chciałbym, aby do każdego mężczyzny i kobiety na świecie dotarło błogosławieństwo Boże. Czynię to, używając starożytnej formuły zawartej w Piśmie Świętym: „Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem” (Lb 6, 24-26). Jak światło i ciepło słońca są błogosławieństwem dla ziemi, tak światło Boga jest nim dla ludzkości, kiedy rozpromienia On nad nią swoje oblicze. A stało się to wraz z narodzinami Jezusa Chrystusa! Bóg rozpromienił nad nami swe oblicze: na początku w sposób bardzo pokorny, ukryty – w Betlejem jedynie Maryja, Józef i kilku pasterzy byli świadkami tego objawienia. Stopniowo jednak, tak jak słońce, które od świtu dochodzi do południa, światło Chrystusa wzrastało i wszędzie się rozpowszechniło. Już w krótkim czasie swojego życia ziemskiego Jezus z Nazaretu sprawił, że zajaśniało oblicze Boga nad Ziemią Świętą. Następnie przez Kościół, ożywiany Jego Duchem, rozszerzył na wszystkie narody Ewangelię pokoju. „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania” (Łk 2, 14). Jest to śpiew Aniołów na Boże Narodzenie jest to też pieśń chrześcijan pod każdym niebem; pieśń, która z serc i warg przechodzi w konkretne uczynki, w czyny miłości, które budują dialog, zrozumienie i pojednanie. Z tego względu osiem dni po Bożym Narodzeniu, gdy Kościół, podobnie jak Dziewica Matka Maryja, ukazuje światu nowo narodzonego Jezusa – Księcia Pokoju, obchodzimy Światowy Dzień Pokoju. Tak, to Dziecko, będące Słowem Bożym, które stało się ciałem, przyszło, aby przynieść ludziom pokój, którego świat dać nie może (por. J 14, 27). Jego misją jest zburzenie „rozdzielającego muru wrogości” (por. Ef 2, 14). A kiedy na brzegu Jeziora Galilejskiego, głosi On swoje „błogosławieństwa”, jest wśród także to: „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi” (Mt 5, 9). Kim są ci „pokój czyniący”? Są to ci wszyscy, którzy dzień po dniu starają się zło zwyciężać dobrem, siłą prawdy, orężem modlitwy i przebaczenia, uczciwą, dobrze wykonaną pracą, badaniami naukowymi w służbie życia, dziełami miłosierdzia wobec ciała i ducha. Wielu jest tych, którzy czynią pokój, ale nie robią wokół siebie hałasu. Niczym zaczyn w cieście sprawiają, że ludzkość wzrasta zgodnie z Bożym planem.”

Benedykt XVI, 1 stycznia 2013 r.