W diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej przeżywamy dzisiaj wspomnienie św. Ottona z Bambergu, biskupa, Apostoła Pomorza, który żył w latach 1060-1139. Trzydzieści lat temu św. Jan Paweł II podczas pielgrzymki do naszej diecezji powiedział: „przyszedł czas, że Słowo Boże znalazło tutaj miejsce w Kołobrzegu za czasów Bolesława Chrobrego, po niewielu latach pierwszy biskup Reinbern został wygnany – i stare wróciło na kilka jeszcze pokoleń. Dopiero misjonarz – biskup Otto z Bambergu utrwalił chrześcijaństwo nad Bałtykiem i na całym zachodnim Pomorzu.” W serwisie internetowej Liturgii Godzin możemy odnaleźć informacje, że Otton w 1124 r. przybył do Gniezna, aby nawiedzić grób św. Wojciecha. Powitał go uroczyście – jako przedstawiciela papieża – metropolita gnieźnieński z duchowieństwem i ludem. Św. Wojciecha obrano za patrona wyprawy. Pobyt Ottona w Gnieźnie trwał trzy tygodnie. Bolesław ze swej strony zaopatrzył go w odpowiednią świtę wojskową (60 rycerzy) pod wodzą kasztelana Pawła z Sanoka oraz w konieczne środki misyjne. Pod koniec maja 1124 r. Otton wyruszył na Pomorze. Szli przez Ujście do Stargardu, gdzie nastąpiło spotkanie z księciem Szczecina. Misja Ottona trwała osiem miesięcy. W lutym 1125 r. powrócił Otton przez Uznam, Wolin, Kamień, Kłodno, Kołobrzeg, Białogard i Ujście do Gniezna, aby omówić wyniki wyprawy, ocenić je, obmyślić dalsze plany i przedstawić Bolesławowi konkretne życzenia Pomorzan. Mógł powrócić do swojej diecezji, witany tam tryumfalnie jako apostoł Pomorza.

Na stronie www.dawna.pila.pl znajduje się informacja: Według jednej z hipotez przez obecne miasto przemaszerował ze swym orszakiem św. Otton z Bambergu, podczas podjętej przez niego misji rechrystianizacji Pomorza. Ówczesny trakt przebiegał wówczas zapewne dzisiejszymi Alejami Piasta i Niepodległości. W latach siedemdziesiątych XX wieku prawdopodobnie odkryto ich pozostałość – fragment drogi moszczonej dębowymi dranicami.

W kruchcie kościoła pw. św. Mikołaja w Ujściu możemy przeczytać m.in.: 1124 r. – nauczanie misyjne przebywającego w Ujściu św. Ottona z Bambergu oraz, że witraż z wizerunkiem Apostoła Pomorza został wykonany w renomowanej niemieckiej firmie Ferdynanda Müllera (1848-1916).

Bł. Dorota urodziła się w Mątowach Wielkich w 1347 r. W młodości została wydana za mąż i urodziła dziewięcioro dzieci. Będąc zapobiegliwą gospodynią domu, stale dążyła do chrześcijańskiej doskonałości. Wielokrotnie pielgrzymowała do miejsc świętych ówczesnej Europy, m.in. do sanktuarium Matki Bożej na Górze Chełmskiej koło Koszalina. Po śmierci męża udała się do Kwidzyna, aby korzystać z kierownictwa duchowego wybitnego teologa Jana. Za jego zgodą zamknęła się w celi obok kościoła katedralnego i oddała się modlitwie i pokucie. Zmarła 25 czerwca 1394 r. W diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej w rocznicę narodzin dla nieba bł. Doroty przeżywamy w liturgii jej wspomnienie. Poniżej drugie czytanie z dzisiejszej Godziny Czytań.

Z Żywota Doroty z Mątów napisanego przez Jana z Kwidzyna

W czterdziestym pierwszym roku życia Dorota udała się wraz z innymi pątniczkami do Koszalina, do kościoła Błogosławionej Dziewicy (Góra Chełmska), gdzie z powodu wielkiej liczby ludzi pozwolono jej z towarzyszkami przenocować, bo nocowania tam miała tak silne pragnienie, że za nic nie poszłaby do innego miejsca. Tej samej nocy została przez Pana mile nawiedzona i napełniona wspaniałymi rozkoszami do tego stopnia, że trwała w nich nieruchoma przed ołtarzem, nie licząc czasu, aż do końca sumy. Dlatego pociągnięta została przez towarzyszki drogi, aby z nimi wyszła. Wstając jednak, nie mogła z powodu upojenia ducha iść prosto ani znaleźć drogi, którą przedtem świetnie znała. A była rzeczywiście pijana, bo upojona ze strumienia Bożej rozkoszy. Jej towarzyszki, widząc, że ona tak błądzi i schodzi z dobrze jej znanej drogi, dziwiły się, mówiąc: „Skąd to może być?” Lecz jedna z nich, bardziej zdolna poznawać, błogosławiła Pana Boga w Jego darach. Sama zaś Dorota trwała w tych rozkoszach cały dzień, aż do wieczornego zmierzchu. Wtedy dopiero pożywiła swe ciało.
Tegoż roku, w dniu Podwyższenia Krzyża Świętego (14 IX 1387) przybyła, pielgrzymując do tego samego kościoła. I nie miała gdzie przenocować z powodu mnóstwa pątników, jak tylko w stajni, czyli miejscu osiołka, który był tam trzymany do pracy. Ona udała się na to miejsce, oczekując z pragnieniem nawiedzenia Pana. Długo trudząc się w modlitwach, rozważaniach i tym podobnych, aby poruszyć uczucie, nie tknęła słodyczy pociechy. Wezwała na pomoc Błogosławioną Dziewicę i świętych Boga, ale On wtedy jej nie pomógł, jak jej się zdawało. Wówczas sobie wewnątrz powiedziała: „Lepiej było mi pozostać w domu, niż być tutaj bez łaski pocieszającej”. Nie zaprzestała jednak trudu ani w modlitwie nie stygła, lecz z ufnością wołała do uszu Boga i Chwalebnej Dziewicy. I oto, gdy towarzysze drogi spali, a rzesze w kościele od czasu do czasu burzyły się, ona została przez Pana rozpłomieniona miłością Bożą i wzięta do niewypowiedzianie wielkich bogactw, czyli rozkoszy, a rozkoszami uśpiona nie słyszała zgiełku ludzi.
Innym razem, w wigilię Wniebowzięcia (14 VIII 1387), chcąc pielgrzymować do wspomnianego kościoła Chwalebnej Dziewicy, sama wraz ze swym mężem przybyła do jakiejś gospody i, zanim zsiadła z wozu, zaskoczona została darmowym nawiedzeniem Bożym. Oderwana od wszystkich spraw zewnętrznych, tak bardzo przylgnęła do tej łaski, że przyszło jej na myśl, aby nie posłuchać męża, który kazał jej wysiadać z wozu. A mąż wołał, żeby wysiadła. Ona pomyślała jednak, że trzeba raczej słuchać Boga mówiącego, niż na rozkaz męża wysiadać. A ponieważ zwlekała, zagniewany mąż zaczął szaleć z wściekłości z powodu nieposłuszeństwa niewiasty. Widząc to, poradziła się Najsłodszego Pana Jezusa, czy ma raczej z Nim pozostać, a polecenie męża pominąć. On łaskawie odpowiedział, mówiąc: „Do czasu oderwij się od mojej rozmowy i posłusznie zgódź się z rozkazem twego męża”. Usłyszawszy to, wysiadła zasmucona z powodu oderwania od Bożej rozmowy. I tak musiała ona często pozostawiać Pana słodko mówiącego i łagodnie pocieszającego, iść zaś za mężem i jemu wiernie służyć oraz znosić w jego służbie twarde słowa i ciosy dla dobra posłuszeństwa, którym przywiązana była do swego męża. Lepsze bowiem jest posłuszeństwo niż ofiary.

Polskie tłumaczenie dokumentu:

Wierni miasta Piły leżącego w granicach diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej szczerze czczą i pilnie zachowują kult świętego Jana, który poprzez działanie Ducha Świętego zasłynął w Panu tak wielką łaską.

Stąd też biskup koszalińsko-kołobrzeski Edward Dajczak, przyjmując wspólne wszystkim pragnienie, po uwzględnieniu opinii duchowieństwa i ludu Bożego, zaaprobował wybór Świętego Patrona wyżej wymienionego miasta przed Bogiem. Tenże również listem z dnia 29 kwietnia 2013 r. zwrócił się z prośbą, by ów wybór i aprobata zostały zatwierdzone zgodnie z normami i ustanowieniami patronów.

Zatem Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów mocą uprawnień udzielonych przez ojca świętego Franciszka, wziąwszy pod uwagę powyższe uwagi i zważywszy na to, iż wybór i akceptacja dokonane zostały zgodnie z normami prawa, przychyla się chętnie do wyrażonej prośby oraz zatwierdza świętego Jana jako patrona u Boga wiernych miasta Piły, leżącego w granicach wyżej wymienionej diecezji wraz ze wszystkimi wynikającymi z tego prawami i przywilejami liturgicznymi zgodnie z istniejącymi przepisami, niezależnie od jakichkolwiek przeciwnych postanowień.

W siedzibie Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, dnia 8 maja 2013 roku.

Z Kalendarza Liturgicznego diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej:

24 czerwca
w Pile:
Uroczystość Narodzenie św. Jana Chrzciciela, patrona miasta

Wierni zgromadzeni na dzisiejszej wieczornej Eucharystii byli świadkami niespodzianki, którą przeżyli za sprawą naszego Rodaka – o. Grzegorza Badziąga OFMCap. Nasz Gość dokładnie 30 lat temu – 22 czerwca 1991 r. – w kościele pw. Antoniego w Pile przyjął święcenia kapłańskie, za co dziękował dziś w swoim kościele parafialnym razem z Rodzicami, Rodzeństwem i bliskimi oraz parafianami, którzy każdego dnia wiernie modlą się na Eucharystii.

Złożyliśmy Jubilatowi życzenia Bożego błogosławieństwa i radości z wypełniania misji, którą powierzył mu Najwyższy Kapłan – Jezus Chrystus.

Biskup Krzysztof Zadarko udzielił dziś sakramentu bierzmowania grupie jedenastu osób. Na zakończenie Eucharystii przedstawiciele młodych ludzi powiedzieli m.in.: Nasze serca przepełnia radość Boża. Zostaliśmy naznaczeni darami Ducha Świętego i chcemy mężnie oraz z odwagą bronić wiary, która została w nas wlana podczas chrztu świętego. Chcemy, aby nasza wiara wzrastała, aby stale się rozwijała, nawet jeśli przyjdą trudne dni.

W ramach II Synodu Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej wyodrębnione są komisje tematyczne, wśród których ważne miejsce zajmuje Komisja ds. historycznych.

Na zaproszenie p. Marka Fijałkowskiego komisja spotkała się tym razem w siedzibie Muzeum Okręgowego im. Stanisława Staszica w Pile, które znajduje się na terenie naszej parafii. Warto wspomnieć, że w budynku tym w latach 1934-1939 znajdował się Konsulat RP w naszym mieście, które po I wojnie światowej nadal znajdowało się poza polskimi granicami.

Wierzymy, że pilskie spotkanie komisji stanie się kolejnym etapem zauważania i wprowadzania w życie walorów tożsamości religijno-historycznej naszych terenów.

Dziękujemy za udział w konkursie parafialnym trzem osobom, które otrzymały upominek – to książka pt. „Proroctwo. Dekalog według św. Jana Pawła II. Przestrogi dla Polski i świata”.

Na archiwalnym zdjęciu z 1 czerwca 1991 r. należało rozpoznać i wskazać przynajmniej czterech kapłanów. Zadanie to, jak się okazało, przysporzyło wiele problemów, ale najważniejsza była zabawa, za którą dziękujemy.

Szczęść Boże,

serdecznie zapraszamy na XXII Pielgrzymkę Świętych Gór (z Góry Chełmskiej na Świętą Górę k/ Polanowa), która odbędzie się w dniu 27 czerwca 2021 r. (niedziela).

Zachowując zasady bezpieczeństwa sanitarnego, wspólnie zaniesiemy nasze intencje, prośby i podziękowania do Maryi, Bramy Niebios

Zapisy na pielgrzymkę, zasady i informacje: tel. 501 014 614
Z KSM-owskim GOTÓW

Katarzyna Pietrzyk
prezes KSM Diecezji Koszalińsko – Kołobrzeskiej

Na stronie internetowej www.rowerowa.info został umieszczony link do zapisów na 12. Pielgrzymkę Rowerową Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej, która odbędzie się od 3 do 10 lipca 2021 r. Wyjeżdżając na pielgrzymkowy szlak zobowiązani jesteśmy do zachowania wszelkich zasad bezpieczeństwa związanego z pandemią koronawirusa. W bieżącym roku liczba uczestników pielgrzymki może wynieść 100 osób, nie licząc w pełni zaczepionych osób. Zapisy trwają do 30 czerwca 2021 r. i ilość miejsc jest ograniczona. Wszystkie dodatkowe informacje i wskazówki dotyczące pielgrzymowania, znajdują się na wyżej wymienionej stronie internetowej.

Plan Pielgrzymki Rowerowej:

Koszalin: 3.07 – godz.9.00 Msza święta w Katedrze, rozpoczęcie pielgrzymowania.
Skrzatusz: 5.07 – godz.9.00 Msza święta pod przewodnictwem Biskupa Edwarda Dajczaka
Jasna Góra: 10.07 – godz. 11.00 Msza święta na jasnogórskich błoniach.

Każdy uczestnik ma zapewniony nocleg i wyżywienie. Uczestnik otrzyma zestaw pielgrzyma wraz z konferencjami do rozważań, przygotowanymi przez jezuitę o. Wacława Oszajcę. Powrót z Jasnej Góry zaplanowany jest autokarem, a rowery samochodem dostawczym. Koszt pielgrzymki to 280 zł (do kosztów należy doliczyć bilet autokarowy ok. 85zł)

Z Chrystusowym pozdrowieniem

ks. Tomasz Roda, pielgrzymka rowerowa

Pilskie kino „Helios” zaprasza na film pt. „Dobry Łotr”. Pokaz odbędzie się w środę, 16 czerwca br. o godz. 19:30. Cena biletu na hasło „Nazaret” to 14 zł.